YIKILAN GALERİA SİTESİ’NİN ENKAZINDA 56 YILLIK EMEĞİNDEN KALANLARI BEKLİYOR

KAHRAMANMARAŞ merkezli depremlerin vurduğu Diyarbakır’da 56 yıldır şehir sinemacılığı yapan Abdulkadir Aydın (65), yıkılan Galeria Sitesi’nin enkazından iş yerindeki maddi ve manevi eşyalarından kalanları bekliyor. 9 yaşında çırak olarak başladığı sinemacılıktaki emek ve hatıralarının enkaz altında kaldığını belirten Aydın, ‘Diyarbakır’da ailemle beraber, yerel sinemayı yaşatmak için özveri ve fedakarlık yaptım. Ama maalesef, içerisinde büyük değerler olmasına rağmen tarihi malzemeleri çıkarma şansım olmadı. Yalnızca manevi değeri olan fotoğrafları ve birkaç arşivi çıkardım. Makineler ve cihazlar içeride kaldı. Her gidiş gelişimde ‘Ne olacak şimdi’ diyorum? dedi.

Kahramanmaraş merkezli depremlerin vurduğu Diyarbakır’da, 1’i boş 7 bina yıkıldı. Yenişehir ilçesinde kentin ilk alışveriş merkezi olarak 1999 yılında hizmete giren, 4 katı alışveriş merkezi olup, 8 katı da 128 daireden oluşan 4 bloklu Galeria Sitesi’nin 1 bloku, depremlerin ilkinde yıkıldı. 89 kişi yaşamını yitirdi, 22 kişi de yaralandı. Geride kalan 3 blok kontrollü yıkılırken çökme yaşandı. Yıkılan sitede, enkaz kaldırma ve demir toplama çalışmaları devam ediyor. Kent genelinde ise 414 kişi hayatını kaybetti, 912 kişi de yaralandı. Enkaz kaldırma çalışmalarının sürdüğü Galeria Sitesi’nde bulunan değerli ve özel eşyalar da tutanakla sahiplerine teslim ediliyor. Eşyalarını bekleyenler arasında 56 yıldır şehir sinemacılığı yapan ve 3’üncü kattaki sineması enkaz altında kalan Abdulkadir Aydın da bulunuyor. 4 Mart’ta kontrollü olarak eşyaların çıkarılması sırasında sadece manevi değeri bulunan fotoğraflarını alabilen Aydın, bariyerlerin arkasında kendisine ait başka eşyaların çıkması umuduyla bekliyor.

‘GELME NEDENİM O ARAÇ GEREÇLERİ SON KEZ GÖRMEK ASLINDA’

Kentin ilk şehir sinemacılarından olan Abdulkadir Aydın, ‘Ailemle birlikte Diyarbakır’da yerel sinemayı yaşatmak için özveri ve fedakarlık yaptım. Ama maalesef içerisinde büyük değerler olmasına rağmen tarihi malzemeleri çıkarma şansım olmadı. Yalnızca manevi değeri olan fotoğrafları ve birkaç arşivi çıkardım. Makineler ve cihazlar içeride kaldı. Çöktükten sonra enkaz altında kaldı. Buraya gelmemin nedenlerimden biri de o araç gereçleri son kez görmek aslında. Yapacak bir şey kalmadı. Her gidiş gelişimde ‘Ne olacak şimdi’ diyorum. Diyarbakır’da yerel sinemanın olmasını arzu ettim hep. Bugüne kadar getirdim. Artık düşünüyorum, ilgililer yerel sinemayı bağımsız olarak yapacak mı’ Hep onu düşünüyorum. Bu konuda bu kez mücadele veriyorum. Tekrar Diyarbakır’da bir yerel sinemanın olması için mücadele ediyorum ve ölene kadar da sürdürmek istiyorum. Ama işte gördüğünüz gibi insanların değerleri orada kaldı. Ne arayan ne de soran var. Umutsuzca gelip seyrediyorum. Kendimizi manevi olarak tatmin ediyoruz? diye konuştu.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir